Ήλθε κι η Άνοιξη επισήμως. Ο καιρός έφτιαξε, η πολιτική και οικονομική κατάσταση πάλι καθόλου. Οι άνεργοι παραμένουν άνεργοι (να τις γεννησουνε θέτε τις θέσεις εργασίας!), η εθνική μας "ανοησία" ρέει από τα μπατζακια διογκουμενη συνεχώς από τηλεπερσονες κι αηδιαστικου περιεχομένου τηλεθεαματα και οι κύριοι, που τους άρεσε το εμπορικό μας ακίνητο, το θέλανε τελικά πιο μεγάλο και δεν το νοικιάσανε, αφήνοντας μου μια γεύση πικρής απογοήτευσης και μια κοιλιά φουσκωμενη, σαν αερόστατο,που δυστυχώς δεν πετάει.
Αν ήμουνα η Μόνικα Μπελουτσι, πώς θα ητανε, άραγε, η ζωή μου μες στην κρίση;
Αν ήμουνα η Μαρί Κυριακού, ποιος θα μου είχε σηκώσει τις βαλίτσες με τα τιμαλφη των 70 κιλών;
Αν ήμουνα βουλευτής, πόσες μειώσεις συντάξεων και μάλιστα κάθετες θα ψήφιζα ακόμη για να μη χάσω το μισθό μου;
Αν ήμουνα ποιητής, τι έπρεπε να περιμένω σήμερα από την ημέρα της ποίησης;
Η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα;
Οι κατηγορουμενοι στην υπόθεση ΒΑΤΟΠΕΔΙ κρίθηκαν όλοι αθώοι κι έτσι ούτε γάτα ούτε ζημιά και εμένα η κοιλιά μου φουσκωμενη κι άλλο κι αν δεν πετάξω τελικά, μπορεί να γίνω ελέφαντας
🐘! Με αυτά και με τα άλλα πήγα στο γιατρό και "θαύμα -θαύμα" πήρα το τελευταίο ραντεβού του για ασθενείς του ΕΟΠΠΥ κι αυτό από ακύρωση...
Τι να σου κάνει κι ο γιατρος; Ευγενης κατά τα άλλα, δε γλίτωσε το φαρμακερο μου σχόλιο:
-Μα αν είχα χρήματα, γιατρέ, νομίζω πως στην κοιλιά μου δεν θα ποναγα.
Απάντηση δεν πήρα, μονάχα φάρμακα, που τα μισά δε γράφονται στο βιβλιαριο.
ΦΕΡΕ , ΦΕΡΕ ΜΟΥ ΧΑΠΙΑ, ήθελα να του πω κι αντί για χρημα κι εγώ με ένα ανοιξιάτικο μου ποίημα θα σε πληρώσω.
Γαργαρα όμως έκανα τα περαιτέρω γνωστά μου ευφυολογηματα κι έφυγα βιαστικά μέσα στη λίμνη τη δημόσια (βεβαιωμενα και με απόφαση δικαστηριου)του ΒΑΤΟΠΕΔΙΟΥ να πάω να πνιγω!
ΒΙΒΗ ΓΕΩΡΓΑΚΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου