Αν και δημόσια ,με το ποίημά μου, ΥΦΑΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΣΟΥ,είχα παρακαλέσει το Νίκο Ρωμανό, να σταματήσει την απεργία πείνας του, πριν του δημιουργήσει ανήκεστες βλάβες στην υγεία του, η είδηση, πως αυτό το νεαρό παιδί, μόλις είκοσι ένα χρονών, άσχετα με τις εν γένει πολιτικο -ιδεολογικές πεποιθήσεις του, άσχετα με το αν είναι και καταδικασμένος και υπόδικος άλλης δίκης συγχρόνως , άσχετα με τις ψυχικές πληγές, που κουβαλάει και δυστυχώς θα συνεχίαει να κουβαλάει , άσχετα με το μακρύ και το κοντό, που ο καθένας μας είπε, δήλωσε, έγραψε και σκέφτηκε κρυφά για την περίπτωσή του, τα δάκρυα, που κυλάνε στα μάτια μου είναι αληθινά και καυτά..
ΔΑΚΡΥΑ ΧΑΡΑΣ, ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΕΛΠΙΔΑΣ.
Τριάντα μία ημέρες χρειάστηκαν οι αρμόδιοι για να καταλάβουν ότι στις δημοκρατικες κοινωνίες, κανένα δημόσια δικαίωμα δεν "ΧΑΝΕΤΑΙ", όπως της μάθησης και της ανώτατης εκπαίδευσης, επειδή κάποιος δηλώνει αντίθετος στην πολιτική εξουσία, που το καθήκον , που έχει πάρει από το λαό είναι πάντα, όχι να ματαιώνει ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ κατά τις εκάστοτε προσωπικές της απόψεις, αλλά να φροντίζει να γίνονται κτήμα του καθενός, για τη δική του πρόοδο και κατά συνέπεια του κοινωνικού συνόλου.
Μπορεί , όμως , η νίκη του Νίκου Ρωμανού, να γίνει και δική μας νίκη;
Ποιός το γνωρίζει, άραγε, αυτό, και τι νίκη , ακριβώς, έχει βάλει στόχο ο καθένας από εμάς, που καλύτερο θα τον κάνει και μαζί του και όλη την κοινωνία.
Ας είναι. Στις δέκα εφτά του Δεκέμβρη του 2014 θα γίνουν οι τρεις διαδοχικές ψηφοφορίες για την εκλογή του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας της Ελλάδας. Θα μαζευτούν οι 180 απαιτούμενοι ψήφοι; Δεν θα μαζευτούν;Κι αν όχι θα πάμε σε βουλευτικές εκλογές; Τι λέμε εμείς, τι λέτε εσείς, τι έλεγαν και οι πάλαι ποτέ αρχαίοι πρόγονοί μας;
ΗΞΕΙΣ ΑΦΙΞΕΙΣ ΟΥΚ ΕΝ ΠΟΛΕΜΩ ΘΝΗΣΕΙΣ! (Χωρίς κόμμα φυσικά...)
Μπορείς να πας στον οικονομικό πόλεμο σήμερα, να μη γυρίσεις και να πεθάνεις.
Μπορείς να πας στον οικονομικό πόλεμο, των αγορών, των μνημονίων,της τρόικας, της κας Μέρκελ κι όλων των άλλων, δικών της ή αντιπάλων της, αλλά να γυρίσεις στην ανάπτυξη, στη πραγματική ζωή, στο οξυγόνο της ελπίδας, στα δάκρυα της ανακούφισης και να μην έχεις πεθάνει. Να μείνεις ζωντανός.
ΜΠΟΡΕΙΣ ΟΜΩΣ ΝΑ ΑΝΤΕΞΕΙΣ ΤΡΙΑΝΤΑ ΜΙΑ ΗΜΕΡΕΣ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ;
ΑΥΤΌ ΘΥΜΗΣΟΥ :ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ, ΠΑΝΤΑ ΜΠΟΡΕΙ!
ΒΙΒΗ ΓΕΩΡΓΑΚΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου