ΟΙ ΑΞΥΡΙΣΤΟΙ

                                                             

Πάνε περίπου χρόνια δεκαπέντε, που στο σπίτι μία μεταξοτυπία του ζωγράφου Γιώργου Σταθόπουλου έφερα, μία γυναίκα γυμνή και στο τοίχο πίσω από το κρεββάτι μας την κρέμασα. Ο γιος μου, γύρω τότε στα οκτώ, σκασμένος στα γέλια την αδελφή του φώναζε να δει τον πίνακα.
-Δάφνη, έλα γρήγορα. Η μαμά κρέμασε μία γυναίκα με "αξύριστες μασχάλες"!!!
Τελικά το ίδιο πράγμα αλλιώς το κοιτάζουμε εμείς κι αλλιώς οι άλλοι και φυσικά αλλιώτικα τα παιδιά.
Ετσι, άμα την κυβέρνηση ρωτήσεις για τη χώρα, θα σου πει ,πως σωσμένη είναι και πως η ίδια υπαίτια της μεγάλης αυτής επιτυχίας.
Αμα έναν άνεργο ρωτήσεις , αν πιστεύει , πως η ανάκαμψη και η ανάπτυξη έρχεται, πολλά φάσκελα θα δώσει προς κάθε κατεύθυνση και σε εσένα , που τον ρωτάς , προσωπικά.
Εμένα πάλι αν με ρωτήσεις για τη ζωή μου την καθημερινή ,θα σου πω αισιόδοξα, πως ο φρεσκοβαμμένος πορτοκαλής μας τοίχος ταιριάζει υπέροχα με τη γυμνή γυναίκα του Γιώργου του Σταθόπουλου, άσχετα άν χρωστάω χαράτσια κι ΕΝΦΙΑ και λογαριασμούς κι από ρευστό έχω στεγνώσει.
Ο κύριος Ντινόπουλος , ο υπουργός, δήλωσε πάλι σε τηλεοπτική εκπομπή, πως οι δήμαρχοι χρόνια τώρα , κι είναι γνωστό τοις πάσι, τα λεφτά των δήμων προτιμούσαν να τα κάνουνε πλατείες και παιδικές χαρές, παρά έργα αντιπλημμυρικά, γιατί οι παιδικές χαρές είναι από επάνω και φαίνονται, ενώ οι αποχετεύσεις είναι από κάτω και "βουλώνουνε" συχνά. Εξάλλου τα χρήματα, που χρειάζεται η Αττική για έργα αντιπλημμυρικά κοστολογούνται ΠΟΛΥ ΨΗΛΑ κι ούτως ή αλλέως δεν πρόκειται να τα βρούμε.
Χρόνια τώρα προσπαθούσα να αποδείξω ,πως άλλο ΑΠΛΟΣ κι άλλο ΑΠΛΟΙΚΟΣ. Να παραδείγματος χάριν ο Γιώργος ο Σταθόπουλος που ζωγραφίζει απλά και καθημερινά πράγματα και καταστάσεις, είναι απλός, αλλά ποτέ απλοϊκός. Και δεν το λέω εγώ η συνηθισμένη, αλλά όλοι οι ειδικοί, το έγραψε κι ο συγχωρεμένος ο Μάνος Χατζιδάκης.
Ο ελληνικός λαός μπορεί να είναι αυτό, που είναι , μα στην πλειοψηφία του απλοϊκός δεν είναι . Κι ο τάφος της Αμφίπολης , ακόμη κι άδειος και συλημένος, και για δημόσιες δηλώσεις πολυχρησιμοποιημένος, σαν μνημείο θαυμαστό και καθόλου απλοϊκό στη μνήμη της ιστορίας θα περιληφθεί.
Ολοι εμείς αξύριστοι πια γυρίζουμε , μιας και οι πιστωτές, οι επιτήδειοι, οι παρατρεχάμενοι, οι δοτοί, οι των ξένων οι εκλεκτοί, μας μάδησαν , μας ξεγύμνωσαν, τις ζωές μας σύλησαν και κούφιους τάφους μας ανήρτησαν σαν νούμερα να μας ελέγξει η τρόικα και τα άλλα αφεντικά.
Ο χρόνος κυλάει. Ο γιος μου δεν γελάει πια με την αξύριστη γυναίκα. Ισως ,γιατί καθημερινά φρόντιζα να του υπενθυμίζω, πως:
ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΑ ΤΟΝ ΞΥΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΓΑΜΠΡΟ!
ΒΙΒΗ ΓΕΩΡΓΑΚΑ