Διαβάζω το editorial του Κώστα Βαξεβάνη στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού Hot Doc με τίτλο "Περί Φιλανθρωπίας". Με ανακουφίζει το γεγονός ότι αυτά που σκέφτομαι κάποιοι επώνυμοι και βραβευμένοι δημοσιογράφοι βρίσκουν το θάρρος και τα λένε χωρίς περιστροφές, χωρίς μεταφορές, χωρίς μεταστροφές, αλλά με απλά λογικά επιχειρήματα.
Και κυρίως σε μέσα έντυπα, που οι σκέψεις τους μπορεί να ευτυχήσουν πολλών αποδεκτών. Ας είναι.
Οταν έχω τα νεύρα μου, γιατί άνθρωπος είμαι κι εγώ, ξεφυλλίζω ένα ελληνικό ερμηνευτικό λεξικό μέχρι να ηρεμήσω. Πώς γίνεται αυτό; Γίνεται και καλογίνεται.
Λοιπόν, αν δε το θυμάστε το χρήμα, που λέξη είναι αρχαιοελληνική , προέρχεται από το ρήμα "χρώμαι" και σημαίνει αρχικά :ΧΡΗΣΙΜΟ ΠΡΑΓΜΑ!
Στη συνέχεια το χρήμα πήρε την έννοια του μέσου ΑΝΤΑΛΛΑΓΗΣ και ΠΛΗΡΩΜΗΣ με τη μορφή νομίσματος.
Ετσι "ανώτερο χρημάτων" δεν λέμε κάποιον , που απαρνιέται τα χρήματα, που είναι χρήσιμα και σε όλους μας χρειάζονται, αλλά εκείνον, που αρνείται να δωροδοκηθεί. Ετσι για το θέμα του κου Γιώργου Καρατζαφέρη και των χρημάτων , που βρέθηκαν σε οφ -σορ εταιρίες του , καθώς και για το νέο χρηματισμό υπαλλήλων του ΣΔΟΕ θα τα πούμε εν καιρώ, καθώς τίποτα δεν μένει κρυφό πολύ καιρό κάτω από τον ήλιο.
Εξάλλου τις προάλλες που κρυφάκουγα σε διπλανό τραπέζι κάποιος, που πλήρωσε δημόσιο υπάλληλο με 600 ευρώ (δωροδόκησε δηλαδή) , εντυπωσιάστηκε ,όταν ο δημόσιος υπάλληλος τον ευχαρίστησε σφοδρά , γιατί πολύ τη χρειαζότανε αυτήνε τη ...δωροδοκία. Αν πάντως κάνεις δεν έδινε δώρα ,είμαι βέβαιη πως κανείς δεν θα μπορούσε να τα πάρει και ο νοών νοείτω, αφού το ταγκό θέλει πάντα δύο.
Ρευστότητα πάλι είναι η ευκολία, που ρέει κάτι υγρό, ενώ μεταφορικά είναι η αστάθεια της οικονομίας στη χώρα, η έλλειψη μετρητών στην τσέπη μας, τα χωρίς μέλλον όνειρά μας, η ανεργία των παιδιών μας. Κι άμα η ρευστότητα μας αποχαιρετήσει κάποτε, τότε θα βρούμε το αντίθετό της, δηλαδή τη σταθερότητα.
Παιδί ,σαν ήμουν, κάποιος κάλπικες λίρες, μου χάρισε για να παίζω, σαν αυτές που την πρωτοχρονιά βάζουνε στις πίτες. Μόλις το πρόσωπο, που μου τις χάρισε, απομακρύνθηκε, με αποστροφή τις κοίταξα, μιας και τίποτε χρήσιμο με αυτές ποτέ δεν θα μπορούσα να αγοράσω και στον μεγάλο σκουπιδοτενεκέ πίσω από το ιερό του Αγιαντώνη βιάστηκα και τις πέταξα.
Την κάλπικη φιλανθρωπία, που και τα μικρά παιδιά αμέσως τη διαισθάνονται, λοιπόν, να τη ρίξετε όλοι σας στον πρώτο κάδο των αχρήστων. Κι όχι ανακύκλωσης, παρακαλώ, γιατί από ψέμματα, κίβδηλες υποσχέσεις εργασίας, πεθαμένα μεγαλεία και άχρηστες μπούρδες, σας το ξαναλέω: ΕΛΕΟΣ, ΠΗΞΑΜΕ!
ΒΙΒΗ ΓΕΩΡΓΑΚΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου