ΚΑΡΑΜΕΛΩΜΕΝΑ ΤΖΙΤΖΙΦΑ

                                                                            

 Το ποιος, πόσο και γιατί έφταιξε για το νέο πολύνεκρο τροχαίο στην Εθνική Οδό θα το αποφασίσουν, εν καιρώ, οι αρμόδιοι.
Φταίξανε μόνο τα φρένα του Ρουμάνικου φορτηγού, που οδηγούσε ο Ρουμάνος οδηγός, που δεν πιάσανε έγκαιρα, αλλά και κάτι άλλο;
Κανείς, όποιο πόρισμα κι αν βγει, δεν θα φέρει πίσω τους πέντε αδικοχαμένους νεκρούς ούτε θα θεραπεύσει μαγικά τους πολλούς τραυματίες.
Τελικά τα ατυχήματα δεν έχουν ούτε πατρίδα ούτε εθνος ούτε θρησκεία. Συμβαίνουν παντού και πάντα ,όταν η ΑΜΕΛΕΙΑ παίρνει τη θέση της ΕΠΙΜΕΛΕΙΑΣ και της ΠΡΟΛΗΨΗΣ!
Ο ιός του Εμπολα ήλθε και στην Αμερική. Ο προσβληθείς ασθενής δίνει μάχη για τη ζωή του. Αυτό που δεν λένε ευθέως οι στατιστικές είναι το αν έχεις περισσότερες ελπίδες επιβίωσης σε ένα καλά οργανωμένο σύστημα υγείας ,από ένα ανύπαρκτο ή λόγω κρίσης καταρρέον.
Θα μου πείτε καλύτερα να μην υπήρχε ο ιός του Εμπολα...
Δυστυχώς υπάρχει και συνεχίζει να σκοτώνει χωρίς ελαφρυντικά!
Η κυβέρνησή μας ετοιμάζεται να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης στη βουλή των Ελλήνων.
Είτε πάρει είτε όχι την εμπιστοσύνη της βουλής , τη δική μου την έχει χάσε,ι καθώς καθημερινά αδυνατώ λόγω κρίσης, κι όχι δικής μου αμέλειας, να πληρώσω τα χρέη, τα χαράτσια ,τη ΔΕΗ, ακόμη και τα απολύτως απαραίτητα.
Ο γιος μου συνεχίζει να είναι άνεργος κι αυτά τα ΒΑΟΥΤΣΕΡ για τους νέους, όλο ξεκινάνε κι όλο μόνο στα χαρτιά τα βλέπω να διαφημίζονται.
Η κόρη μου μου δήλωσε ότι με αυτά τα ολίγιστα ψίχουλα, αντί μισθού, που βγάζει δουλεύοντα,ς δεν υπάρχει περίπτωση να "παντρευτεί" και να γεννήσει το πολυπόθητο εγγόνι των ονείρων μου.
Κάπως έτσι οι γεννήσεις στη χώρα μας συρρικνώνονται στα επίπεδα του έτους 1932, την ίδια ώρα που η ξετσιπωσιά των ψευδόμενων επιφανών, μαζί με την ονειροφανταιία των λογιών - λογιών αρχηγών, αυξάνεται και απλώνεται σε μίντια και έντυπα και δηλώσεις μνήμης και παρωχημένων "μεγαλείων" (πάντα με δανεικά χρήματα).
Πριν λίγα χρόνια η κουνιάδα μου, η Σταυρούλα, μία μικρή Τζιτζιφιά στο Αγρίνιο μου χάρισε να τη φυτέψω στη Νεράντζα Κορινθίας. Χάρηκα τότε ,γιατί αγαπούσα από παιδί τις Τζιτζιφιές του Αγιαντώνη στο Περιστέρι.
Αυτή η μκιρούλα Τζιτζιφιά γρήγορα τράνεψε και κάθε καλοκαίρι γεννοβολάει ακάθεκτη όμορφα τζίτζιφα.
Πόσα να φας ,όμως, κυρίως αν δεν είσαι πια παιδί να παίζεις στις ρίζες κάποιου δέντρου;
Ετσι κι εγώ προχτές το βράδυ για να μην τα πετάξω τα τζίτζιφα έπιασα να τα καραμελώσω με μαύρη ζάχαρη και λίγη κανέλλα.
Ιδού το θαύμα! Ολοι θέλανε να τα φάνε κι όλοι να τα επαινέσουνε...
Τελικά για να μείνεις ζωντανός χρειάζεσαι και τύχη.
Για να ζήσεις αξιοπρεπής, χρειάζεσαι αλλαγή πολιτικής.
Αλλά για να γελάσεις, αρκούν συχνά λίγα ΚΑΡΑΜΕΛΩΜΕΝΑ ΤΖΙΤΖΙΦΑ!
ΒΙΒΗ ΓΕΩΡΓΑΚΑ