ΠΤΩΧΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΤΩΧΕΥΜΕΝΟΙ (Η ΟΙ ΠΤΩΧΕΥΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝΕ ΠΟΤΕ)

                                                                   

Χτες το απόγευμα να δω μια αγαπημένη ανηψιά μας στην πλατεία Κουμουνδούρου πήγα. Εκεί δίπλα στα γραφεία της αντιπολίτευσης... Καιρό είχα να περάσω από την περιοχή... Οι πολλοί μετανάστες της πλατείας έχουν κατευθυνθεί σε άλλες πλατείες, αλλά οι γύρω δρόμοι στην πλειοψηφία τους κατοικούνται από μετανάστες. Στο γυρισμό έχω τη φαεινή ιδέα να επιστρέψω σπίτι με το Α13. Η ώρα εννιά και η Ζήνωνος αποπνέει ζέστη, μπόχα ιδρωμένου ή άπλυτου σώματος, υποβαθμισμένα καφενεία, καβγάδες στα σοκάκια, για ναρκωτικά ή κάτι άλλο, θλίψη, φτώχεια, παρακμή κι εγκατάλειψη. Γιατί δεν πήγαινα να πάρω το μετρό;
Στην Αργεντική αγωνίζονται να υπερπηδήσουν τα εμπόδια, που τους βάζουν κάποια συγκεκριμένα "κοράκια", που δεν δέχονται συμβιβασμό στην αποπληρωμή των χρεών. Δεν τους αρκεί ,λένε, κέρδος 300%, αλλά ζητάνε κέρδος 1500%!
Θυμάμαι την πρωθυπουργό της Αργεντινής, που είχε δηλώσει πως "Δεν θα γίνουμε Ελλάδα" και θυμάμαι και τους αρχαίους προγόνους μας, που συμβούλευαν " Μη μακαρίζεις κανέναν, πριν το τέλος του"!
Στην Αργεντινή έχουν μόνο 7% ανεργία, ενώ εμείς 27%, αλλά εγώ προσωπικά δεν γνωρίζω, πως ζει το 93% ,που έχει δουλειά, αν η υγεία, η παιδεία, τα μέσα μαζικής τους μεταφοράς. η ενέργεια, το νερό τους ανήκουν ή τα μοσχοπουλάνε "κακήν κακώς", όπως εδώ στο όνομα της ζηλεμένης ιδιωτικοποίησης, που είναι ωραία σαν ιδέα και απαίσια, σαν εφαρμογή. Δεν ξέρω ,αλλά εμένα μ' ενδιαφέρει σήμερα πρωτίστως η πορεία της χώρας μου .Εδώ το μοντέλο πτώχευσης -μη πτώχευσης, δηλαδή το κράτος να προσποιείται ότι τα κατάφερε με τα μνημόνια και δεν πτώχευσε, αλλά να πτωχεύει και να πτωχοποιεί όλους τους πολίτες του, δικαίους και άδικους, μάλλον κυρίως δίκαιους, που δεν έχουνε μαύρο χρήμα στο σεντούκι, μας έχει οδηγήσει στο αδιέξοδο, την ανεργία, τον πρωτογονισμό, σε μια πρώτη του μήνα, χωρίς ευχή για καλό μήνα, αλλά κυρίως χωρίς ελπίδα για μέλλον, προκοπή και δημιουργία. Κι αυτό δεν το λέω μόνο εγώ, αλλά το διαπιστώνει το ίδιο το ΔΝΤ, η τρόικα και όσοι ξέρουν να αθροίζουν έσοδα και έξοδα και φουσκωμένα ΧΡΕΗ!
Στη νομική επιστήμη σε μια πτώχευση, άμα συμφωνάνε οι πολλοί στον οποιοδήποτε λογικό συμβιβασμό ,αναγκαστικά δέχονται τη συμφωνία και οι μειοψηφούντες. Αυτό λέει το δίκαιο της Ευρώπης, όπως το διάβαζα εγώ.
Τώρα πως σκέφτηκε ο δικαστής της Αμερικής και δικαίωσε μια μικρή μειοψηφία και θέλει ένα κράτος μεγάλο να καταστρέψει, εγώ δεν θα το σχολιάσω κι όσοι ψηφίσανε το δίκαιο της Αγγλίας στα μνημόνια, στο μέλλον θα με βρουν απέναντι τους. Εδώ Ευρώπη, παιδιά και για την Αργεντινή εγώ εύχομαι τα καλύτερα. Και για τη δύστυχη τη Γάζα, την απελπισμένη Ουκρανία, την καιόμενη Λιβύη και όλη την αδελφή ανθρωπότητα, τον κόσμο όλο από άκρη σε άκρη, ανεξάρτητα από το χρώμα, τη θρησκεία και τις κρατικές του επιλογές.
Σημασία δεν έχει να κάνεις ή να μην κάνεις πτωχεύσεις στο Κράτος σου, αλλά να μην πτωχεύεις και εξοντώνεις το λαό σου... Είναι γνωστό ότι τα Κράτη με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πάντα πορεύονται, ενώ οι πτωχευμένοι δεν γιορτάζουνε ΠΟΤΕ. Καλό Αύγουστο σε όλους !
Τα ξαναλέμε, ελπίζω.
ΒΙΒΗ ΓΕΩΡΓΑΚΑ