Τα κόκκινα γαρύφαλλα του χειμώνα

                                                                                                                          

Της Βιβής Γεωργακά
Οταν πέθανε η μάνα μου, το 1997, την κόκκινη γαρυφαλλιά της τη χάρισα στην κουνιάδα μου Αγγελική, που αγαπά και ανθρώπους και φυτά.
Εκείνη μετά ένα κλωνάρι από την κόκκινη γαρυφαλλιά μου φύτεψε σε μία γλάστρα και μου το έδωσε για να θυμάμαι πόσο αγαπούσε τα κόκκινα γαρύφαλλα η μητέρα μου. Κι εγώ μέχρι και σήμερα αυτή τη γαρυφαλλιά έχω να μου βγάζει κόκκινα γαρύφαλλα, ακόμη και μέσα στο χειμώνα!
Οποιος νομίζει, πως τα γαρύφαλλα τα κόκκινα είναι εύκολο λουλούδι, κάνει μεγάλο λάθος. Τα γαρύφαλλα είναι σαν τους Ελληνες. Εύκολοι απ' έξω, δύσκολοι από μέσα. Απλοί, αλλά κι ανθεκτικοί. Ομορφοι, αλλά και απρόβλεπτοι.Συνηθισμένοι, αλλά κατά βάθος ασυνήθιστοι...
Το μόνο σίγουρο για τα γαρύφαλλα και τους Ελληνες είναι ότι αγαπούν τη ζωή και με κάθε δυνατό τρόπο πασχίζουν να τη ζήσουν ,για να μην πάει η ζωή τους "χαμένη".
Τώρα δεν ξέρω τι ακριβώς εννοεί η Τρόικα, όταν μας συμβουλεύει να φτιάξουμε καταλύματα και σκηνές για τους μελλοντικούς εκδιωγμένους από τα σπίτια τους. Εννοεί ότι στο τέλος θα τα κάψουμε για να μην τα αρπάξουν οι τράπεζες και τα φτηνά αρπακτικά τους; Εννοεί ότι θα αφήσουμε ξένους να βουτήξουνε στο 10% της αξίας μας τα σπίτια μας, που τα έχουμε πληρώσει και τα πληρώνουμε με αίμα;
Η μήπως εννοεί ότι αυτή, η ΤΡΟΙΚΑ, δεν είναι άνθρωποι, αλλά ΤΕΡΑΤΑ, και σαν τέρατα θα πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε κι εδώ ταιριάζει τέλεια το ¨ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ", του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, που ανήκει ,σαν γενναίος πρόγονός μας και εθνικός ήρωας, σε όλους τους Ελληνες κι αυτό να το θυμάστε...
Ακόμη κι αν μας καταντήσανε ταπεινούς και καταχρεωμένους Ελληνες, ξέρετε εσείς ποιοι ακριβώς, θα συνεχίσουμε να βγάζουμε κόκκινα γαρύφαλλα το χειμώνα.
Χωρίς γνήσιους ηγέτες; Μπορεί.
Χωρίς δουλειά; Μπορεί.
Χωρίς ηρωικούς αγώνες; Μπορεί.
Χωρίς παιδεία, υγεία, δημοκρατία; Μπορεί.
Χωρίς αξιοπρέπεια; Δεν μπορεί.
Χωρίς κατοικία; Δεν μπορεί.
Χωρίς τιμωρία των ενόχων; Δεν μπορεί.
Χωρίς μέλλον; Δεν μπορεί.
Χωρίς κόκκινα γαρύφαλλα το χειμώνα; Αδύνατον.
Γιατί εμείς θέλουμε κόκκινα γαρύφαλλα με το ψωμί!
Ει!Εσείς οσφυοκάπτες της Τρόικας. Τα κόκκινα γαρύφαλλα της Ελλάδας τραγουδάνε ακόμα και το χειμώνα.Τ΄ακούτε;