Χαραμάδες

                                                                         Της Βιβής Γεωργακά    
Εκεί στην εξοχή, απέναντι από το σπίτι μας, πήραν δύο καινούρια σκυλιά. Αφού τρία στη σειρά τους σκότωσαν από φόλες, τον υπέροχο Ρούντυ, το Χάρη και το Σκλαβούνο, γιατί τα έστελναν για βόλτα ασυνόδευτα, γιατί την ευθύνη και την επιμέλεια των σκύλων τους, λέω εγώ, δεν ήθελαν να έχουν, τώρα βρήκαν ευκολότερο τρόπο να φυλάνε το σπίτι τους χωρίς έγνοια. Απλά τα σκυλιά τους αφήνουν όλη τη μέρα και τη νύχτα, δεμένα και φυλακισμένα.
Τέλειο δεν βρίσκεται το νέο νόμο για τα αδέσποτα , που όλο "μιλάει" για τις υποχρεώσεις των ιδιοκτητών ,για μικροτσιπ, εμβολιασμούς, πρόστιμα και δήθεν αρχές ευζωίας;
Αν πάλι συγκρίνει κανείς πόσα αδέσποτα πεθαίνουν γύρω μας, σε πόλεις και χωριά, από δίψα, πείνα και φόλες, τότε θα πει κανείς καλύτερα φυλακισμένος και με λίγο φαγητό στο πιάτο του σκύλου...
Γιατί πάντα ξεκινάω με μεταφορές και δεν μπαίνω στο ψητό απ' την αρχή;
Γιατί η φάτσα μου, όπως πικρόχολα σχολίασε ένας "άγνωστος" στο διαδύκτιο, δείχνει τι είμαι!
Κι αφού είμαι φτιαγμένη για να λέω αλήθεια, θα την πω κι ας είναι και με μεταφορά.
Τούτη η ζωή που κάνουμε από τα μνημόνια και μετά έχει μονάχα χαραμάδες. Πόρτες, παράθυρα καθόλου και φυσικά ούτε λόγος για θέα στα μπαλκόνια.
Δεν ξέρω αν το να μας πετάτε ξεροκόμματα στο πιάτο, μας έχει κάνει υπάκουους και δεμένους σκύλους, αλλά αυτό που ζούμε σίγουρα δεν λογίζεται ζωή ευρωπαική, που πάει να πει ιστορικά ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΗ.
Εγώ, κι είναι γνωστό σε μένα τι πιστεύω, αν χάρηκα, όταν εκλέχθηκε ο κύριος Ολάντ μες τη Γαλλία πρωθυπουργός, δεν ήταν ,γιατί τον έβλεπα για αριστερό, μα πίστευα, όπως είχε δημόσια δεσμευτεί ,πως θα πολεμήσει τους ΑΟΡΑΤΟΥΣ.
Κι ότι μας γέλασε κι αυτός ΗΛΙΟΥ ΦΑΕΙΝΟΤΕΡΟΝ.
Σαν τα λεφτά υπάρχουν του Γιωργάκη Παπανδρέου, που γίνηκαν μετά "υπήρχαν" ,αλλά τα αφήσαμε στο εξωτερικό να πάνε αφορολόγητα και τα Ζάπεια του πρωθυπουργού μας ,Αντώνη Σαμαρά , που μετατράπηκαν σε ψεύτικο και θλιβερό "Σαξές Στόρυ".
Αυτές οι χαραμάδες, που μας έχουνε αφήσει, ούτε για οξυγόνο δεν φτάνουν πια. Ούτε για να πληρώσουμε τα κόκκινα τα δάνεια, τους φόρους, τα χαράτσια, αλλά ούτε τις διαφορές στις συνταγές των φαρμάκων μας,,,
Αν για φως από τις χαραμάδες εννοείται μέχρι το θάνατό μου να φυτοζωώ, σαν σκύλος δεμένος και φυλακισμένος, εγώ αρνιέμαι, μιας και με χαραμάδες δε σώζονται οι λαοί...
Κι αν εσείς γελάτε και ηλίθιους μας χαρακτηρίζετε δημόσια, έτσι που μας καταντήσατε ,εσείς και όχι εμείς, εγώ θέση παίρνω ανοικτά απέναντί σας.
Από χαραμάδα; Ακόμη κι από εκεί.
Και αν πάλι πάνε να με κοροϊδέψουνε; Θα προσπαθήσω για το αντίθετο.
Κι αυτή η αχτίνα φωτός από τις χαραμάδες μας, δείχνει πως ακόμη δεν έχουμε πεθάνει. .Αν σκύψετε κι εσείς, θα δείτε στη θέση της φάτσας μας, το μοναδικά ανθρώπινο κι ελπιδοφόρο πρόσωπό μας.